De tweede rijdag, 1 mei dus, ging het allemaal mucho voorspoediger, hoewel, Fransen kunnen gewoon niet rijden. Binnen een uurtje was Parijs gepasseerd en konden we richting Orléans, Vierzon, Limoges. Twee stops om de inwendige maag van ons en de auto te stillen en we rijden rond 16:30 bij de
Pavillons de St. Agnan het pad op. Het weer is nog lekker en Guido, de eigenaar, komt ons tegemoet. We krijgen de sleutel van onze gite (i.e. huisje), een leuk onderkomen voor de komende week. Vooraf hebben we voor de eerste avond een maaltijd besteld en die staat al op afbakken in de koeling. Dus een uurtje later zitten we al aan de lasagne
Snel alle spullen op orde en we gaan de boel een beetje verkennen. Nous sommes en France.
Ons huisje, een gite, is een van de 6 gites die in een soort voormalig bijgebouw van een kasteeltje zijn gemaakt. Het kasteeltje (ook te huur voor 14 mensen) hoort ook bij het landgoed. Het geheel ligt omgeven door mooie tuinen, een bos en een speelweide. We hebben onze eigen patio met eigen tuinset en BBQ. Ook is er een recreatieruimte met WiFi, tafeltennis, tafelvoetbal, kinderspeeltjes. Verder zijn er lekker veel fietsjes, stepjes e.d. op het park aanwezig.
Het dorpje St. Agnan kent eigenlijk maar twee (hele goede) bakkertjes en een klein supermarktje. Omdat 1 mei een nationale feestdag is, is op zondag de bakker en de supermarkt kort open. Daar maken we dan natuurlijk ook gebruik van! Op zondag is het nog lekker weer en na de inkoop en het voetballen gaan Sven, Alex en mama lekker zwemmen. Ook maken we kennis met onze mede-vakantiegangers, vrijwel allemaal Nederlanders (een gezin met ook 2 jongens, een gezin met pa, ma, opa, oma, tante en in totaal 4 kinderen, en een groep 50-jaar bruiloftvierders)
Elke dag gaat papa met een of beide kids naar de bakker om brood, croissantjes en iets lekkers te kopen. Het is een kort loopje van 500 meter, maar even lekker om de spieren wakker te laten worden. Saint-Agnan ligt vlak bij het stadje en
kasteel van Hautefort . Onze eerste poging het kasteel te bezoeken mislukt omdat we net voor de pauze aankomen
Dan het stadje even in, een alleraardigst plaatsje op een steenworp van het kasteel. Dit stadje staat op monumentenzorg en ziet er eigenlijk nog uit als 300 jaar geleden (hoewel ik er toen niet bij was natuurlijk). ’s-Middags bezoeken we wel het kasteel en we kijken allemaal onze ogen uit. Hautefort is echt een klassiek Frans kasteel en is voorzien van ophaalbrug, binnenplaats, kapel, ondergrondse keuken, een aantal ridderzalen, en de mooi ingerichte slaapkamers (of zalen eigenlijk). Ook kunnen we in de twee torens en hebben we mooi uitzicht op de tuinen (vol met kunstig geknipte buxussen en taxussen). Om het kasteel heen ligt nog een heel mooi park. De museumshop “geeft” ons weer een magneet voor de verzameling van papa. Na een paar uurtjes gaan we weer, een heel mooi uitje !!!
Dinsdagmorgen rijden de pony (en een paard) op het park. Sven vind de paarden een beetje eng, maar Alex wil de pony graag eten geven. Een grote lik van de pony op Alex zijn hand en voor de kleine man was de lol een beetje over, van de schrik… Papa en Sven voetballen zich suf in de speelweide, maar het weer begint toch te betrekken. Het was ons ook al opgevallen dat de temperatuur sinds zaterdag van 18 graden naar een graad of 10 was gezakt en vanaf de middag begint het dan ook te plenzen en staat er een frisse wind. We gaan op zoek naar een mega Carrefour in de buurt, toch erg leuk om je boodschappen daar te doen. Er is er een op 15 km van ons huisje. Via de TomTom (papa vergeet de snelste route in te typen) rijden we op hele smalle onverharde weggetjes naar deze supermarché…
Ook omdat het weer nog steeds niet meewerkt, willen we woensdag naar het aquarium in Le Bugue, in de Périgord Noir, op zo’n 65 km van Saint-Agnan. We pakken de scenic route via Montignac en de beroemde grotten van Lescaux naar Le Bugue. Het aquarium is een privé-collectie vissen en amfibieen, maar erg uitgebreid. Alexander, de dierenvriend, vind het prachtig om alles te zien en te ontdekken. Sven vindt vooral de hele grote python vet-cool-gaaf (zolang ie maar achter glas zit). Om 16:00 is het voedertijd en kunnen we de koi-karpers voeren (met mosseltjes). Sven vind dit helemaal mooi en mikt zijn mosseltjes in de bekken van de karpers. Tegen 16:30 gaan we weer richting Saint-Agnan en pakken we de hoofdweg en snelweg. Dat blijkt maar goed, want vanaf het vertrek zien we de temperatuur van 8 graden terugzakken naar 2 graden (!) en op de snelweg begint het ontzettend hard te…sneeuwen !!! Gelukkig is het natte sneeuw, maar wat een vreemde gewaarwording. We hadden de ski’s thuisgelaten… ’s-Avonds eten we coleslaw, quiche lorraine en apple crumble.
Donderdag is het weer niet echt veel beter, de sneeuw is wel weg, maar het blijft een graad of 8 à 10. Wel weer genoeg om te voetballen en in en om het huisje te spelen. We hebben spelletjes meegenomen, er is een DVD speler en papa kan internetten, dus dat houden we wel een dagje vol. Vrijdag is het allemaal opgeklaard, we zijn lekker veel buiten, papa en mama drinken wijntje(s) en eten stokbrood met kaas en paté, Sven voetbalt en Alex jumpt op de trampoline. Zwemmen is er niet bij, dat is net te fris. Toch jammer dat weer net niet beter is geweest, maar het is niet anders. We hebben ons verder prima vermaakt !
Frankrijk '10 Dordogne, Frankrijk, Hautefort, Perigord, St. Agnan
Daarna 3 baantjes school en 3 baantjes rugslag. Met de schoolslag komt Sven als eerst aan, de rugslag steekt ie het bad een beetje schuin over maar dat mag de pret niet drukken…
Jaren later heb ik Estadio Azteca in Mexico City nog gezien, een enorm mooi stadion in het zuidwesten van DF, vlak bij Xochimilco.
