Alexander heeft een nieuwe Piet bedacht voor Sinterklaas. De zogenaamde “Piet Piraat”. Alexander trekt zijn piraten-pak aan (van de Carnaval) en doet zijn zwarte pietenmuts op. Ofwel: Piet Piraat ! 
We hebben veel plezier op en rond het park. Elke dag halen we broodjes en lekkers, Sven en papa voetballen veel op de grasveldjes, en verder kunnen de jongens zich prima vermaken met de springkussens, de fietsjes, in de kinderclub en natuurlijk het zwembad.
Maar er is natuurlijk veel meer te doen! Zo zijn we een dag de bergen ingetrokken en hebben we over een echt bergpadgelopen. En een andere dag hebben we de gondel genomen naar bijna 3000 meter en hebben we met de jongens het smokkelaarspad gelopen, bijna tot in Zwitserland en Liechtenstein. Het weer was werkelijk weergaloos en we zijn allemaal best een beetje bruin geworden.
Op het park was ook een leuk familie-restaurantje, gerund door vader, moeder en dochter. Daar eten we twee keer lekker uitgebreid, de tweede keer een Oostenrijks buffet. En dan kom je echt niets tekort
De jongens kunnen hun ei goed kwijt op alle speeltoestellen en in het zwembad. Papa gaat niet in het zwembad in omdat ie een flinke blaar heeft, wat een oen! Alexander heeft al gauw een vriendje, Gijs. De twee zijn onafscheidelijk bij het spelen.
Na een dikke week gaan we weer terug en op de dag van afreis begint het te regenen Prima reisweer dus. Boven Bregenz gaan we door een lange enge tunnel en daarna zijn we weer in Duitsland en is het weer ook weer mooi. 12 uurtjes tuffen en we zijn weer terug 
Op de heenweg, op zondag, hebben we een tussenstop gemaakt in Karlsruhe, waar we ook al eens eerder waren toen we naar Zwitserland gingen. Een fijn en goed bereikbaar hotel met een super lekker ontbijt. De volgende dag, de maandag, hebben we het restant gereden naar Gargellen. Gargellen ligt plm. 80 km onder Bregenz en dicht tegen de Zwitserse grens aan, net onder Schruns. Vlak voor Bregenz moeten we door een (te) lange tunnel heen en daar hebben we wat vertraging omdat een van de tunnelbuizen werk-aan-de-weg is.
De hele weg van Nederland naar Oostenrijk hebben we mooi weer, maar de laatste 50 km in Oostenrijk wordt het qua regen van kwaad tot erger. De TomTom wil ons op een te smalle weg sturen door een tunneltje heen van 2.5 meter breed, gaat niet passen. Uiteindelijk rijden we via St. Gallenkirch de bergen in. Het water komt ons tegemoet op de weg en het is goed opletten. Na een klein halfuur klimmen zijn we op de plaats van bestemming, maar het weer belooft niet veel goeds…, maar we zijn in Oostenrijk!
We arriveren rond een uur of 16:30 en het inchecken gaat vlot en makkelijk. In de lobby is gratis internet, er is een mini-winkeltje met allerhande supermarkt producten en broodjes (erg handig als je even niet wilt afdalen naar het dorpje), en erg handig: we kunnen eten uit het restaurant bestellen om mee te nemen Al gauw rijden we de garage onder ons appartement in en loopt papa zich een breuk te sjouwen met de spullen (we nemen nog steeds teveel mee).
[Foto's komen nog]
Papa, mama, oma, Sven en Alex eten patat. Standaard natuurlijk met een snack erbij, voor de jongens en mama een frikadel, oma een kroket en papa een mexicano.
Zegt Alexander: “Hé papa, wat heb jij voor een ding? Mama, papa eet een Thomas-rails” Doelend op de mexicano, wat inderdaad op een stuk rails lijkt…
Bij de atletiekdag had Sven op de 40m een fotofinish. In 7.3s over de finish! Het programma was alsvolgt: 40m sprint, hoogspringen, kogelstoten, balwerpen, verspringen en 600m hardlopen.
Bij de sprint en het hoogspringen had Sven de (gedeelde) eerste plek, het verspringen en de 600m was ie tweede en bij de kogel 3e. Vooral de 600m was erg spannend, Sven bouwde de race goed op en na 400m ging ie van de 5e naar de kop van de race, maar hij verloor in de laatste meters heel erg nipt… Maar 600 meter in 2m36 vonden alle trainers, papa’s en mama’s erg snel en erg goed!
Mama oefent met Alexander het alfabet. Hij heeft daarvoor een leuke puzzel van tante Nathalie en oom Koen. Bij de letter R staat op de puzzel een plaatje van een raket. Mama vraagt aan Alexander: “de letter R van…..?”. Antwoord van Alexander: “erwt”. Tsja….
Op 23 mei 2011 moest Alexander naar het ziekenhuis voor het verwijderen van zijn keel- en neusamandelen en het klieven van zijn tongriempje. Hij was al lange tijd steeds verkouden en snurkte ‘s nachts als een os. De vrijdag voor de operatie konden wij in het nieuwe Jeroen Bosch ziekenhuis komen kijken. Er waren nog meer kindjes met hun ouders en er werd duidelijk met foto’s uitgelegd wat er ging gebeuren voor, tijdens en na de operatie. Ook kon Alexander zijn bedje, ziekenhuishemdje en naambandje al bekijken.
Maandagochtend moesten wij om 0815 in het ziekenhuis zijn. Papa en Sven brachten mama en Alexander. Op de zaal kreeg Alexander alvast een drankje en een pilletje en toen begon het lange wachten. We plakten stickers, lazen een Thomas-boekje en speelden met autootjes. Om 1015 werd Alexander met bed en al naar een speelkamer bij de operatiekamer gereden. Hij zat rechtop in het bedje om vooral niets te missen. Mama kreeg een blauwe overal aan en een badmuts op. Na even gespeeld te hebben in de speelkamer werd Alexander opgehaald. Hij mocht zelf de operatiekamer inlopen en ging met zijn knuffel op het bed liggen. Mama hield zijn hand vast en na even puffen in een kapje, was hij helemaal “weg”. Mama moest buiten op de gang wachten en na 15 min. mocht mama weer bij Alexander komen in de uitslaapkamer. Hij zag er zielig uit met bloed uit zijn mondje en neusje. Hij was ook nog een beetje de weg kwijt maar wilde graag bij mama op schoot.
Na een half uurtje reden we terug naar de zaal. Daar waren ook de andere kindjes inmiddels geholpen en begon een lange middag van ranja drinken, waterijs eten, spugen, huilen, slapen en bij mama zitten. Alexander wilde niet zo goed drinken maar at wel 6 waterijsjes! Hij hoefde niet te spugen en slapen maar lekker bij mama zitten helpt overal voor. Naarmate de middag vorderde, kreeg hij alweer praatjes. De dokter kwam nog langs en alle kindjes werden goedgekeurd.
Om 1500 kwam papa en om 1600 mochten we naar huis. Sven was uit school met Elvira mee naar huis gegaan en werd door papa opgehaald. De volgende dagen heeft Alexander lekker in pyama en badjasje op de bank Nickjr gekeken en knapte hij heel snel op. Hij heeft geen bloedingen gehad en weinig napijn. Wel scoorde hij 3 treintjes! Van papa & mama, van omi en van Buurvrouw Ruth. Van oma kreeg hij een Thomas-pyama. Toch waren we niet van plan om anytime soon weer naar het ziekenhuis te gaan!
Sven is weer verder op weg de opvolger van Pieter van den Hoogenband te worden. Hij heeft nu diploma C gehaald.
Nu moest Sven wel weer wat meer doen dan bij diploma B. Nu een echte duik van het startblok, 30 seconden watertrappelen, 30 seconden drijven, 50 meter schoolslag (en daarbij 1x onder een vlot doorzwemmen en een keer erover heen) en 50 meter rugslag. Dit moest allemaal met volledige kleding aan (jas, sokken, schoenen, lange broek).
Met alleen de badkleding aan was het programma verder nog: een duik met daarna 9 meter onder water zwemmen en door een gat in een zeil heen zwemmen en daarna meteen 125 meter schoolslag met 2x draaien, en 100 meter rugslag. Daarna nog wat borstcrawl en rugcrawl en watertrappelen en het was weer afgelopen. Toch weer leuk om te zien dat rechtuit zwemmen best lastig is als je op je rug ligt, zo knallen diverse kinderen tegen elkaar op
Het was weer flink warm in de zwemhal, maar buiten ook, en met een paar slushpuppies en ijsjes wachten we op de uitreiking. Er zijn maar 15 kinderen die C halen, maar veel meer kinderen halen A en B en die zijn voor Sven’s uitreiking. Sven krijgt zijn C en is zo trots als een aap met 7 ….. .
Mama heeft 4 diploma’s en opa 5, dus hij heeft het niet van een vreemde.
Waar ben ik? |  |
